← Wiedza / SEO

Jak zrobić audyt SEO sklepu internetowego? Checklista

Ponad 100 tys. indeksowalnych adresów z tym samym nagłówkiem H1 i bardzo podobnymi metadanymi – tyle wytworzyła jedna sekcja z filtrami w dużym sklepie internetowym, który audytowałem. W sklepie jeden błąd w filtrach albo w szablonie może się powtórzyć na wielu adresach naraz, dlatego checklista dla sklepu ma inne punkty niż checklista strony firmowej.

Co sprawdzisz sam, co z crawlerem, a co wymaga specjalisty?

Kontrole w sklepie dzielę na trzy poziomy i żaden z nich nie jest jeszcze naprawą. Najpierw Search Console i GA4, potem crawl sklepu, a na końcu sprawdzenia techniczne, do których potrzebna jest wiedza techniczna albo dostęp do kodu lub serwera. Tam, gdzie kontrola kończy się poprawką, piszę, co przekazać dalej i komu.

Sprawdzisz sam. W Search Console zobaczysz, które strony są w indeksie, jak Google wyrenderował wybraną kategorię, co pokazują raporty Zakupy i jak wypada szybkość w raporcie Core Web Vitals. Raport Skuteczność pokaże, czy na jedno zapytanie nie wychodzi kilka podobnych stron sklepu. Pojedynczy adres przetestujesz też w PageSpeed Insights. W GA4 odczytasz ruch i sprzedaż z bezpłatnych wyników wyszukiwania – to tylko odczyt raportów, bez zmian w konfiguracji śledzenia. Tytuły, opisy meta, opisy kategorii i produktów, teksty ALT zdjęć i okruszki sprawdzisz ręcznie, otwierając po kilka adresów z każdego szablonu: kategorii, filtrów i kart produktów. W swoich audytach też biorę do ręcznego przeglądu adresy z każdego z tych trzech typów stron, bo każdy z nich ma własny szablon.

Z crawlerem. Całego katalogu ręcznie nie przejrzysz. Crawler, czyli program, który przechodzi po linkach sklepu tak jak robot Google, pokaże wszystkie adresy naraz: ile tworzą ich filtry, które tytuły powtarzają się w całym katalogu, jaki adres kanoniczny wskazują strony paginacji i duplikaty oraz czy da się linkami dojść od menu do produktu. Osobny punkt to porównanie crawla bez renderowania JavaScriptu i z renderowaniem – opisuję je w części o listach produktów.

Wymaga specjalisty. Crawler pokaże objaw: kod odpowiedzi adresu, znacznik noindex, adresy tworzone przez filtry albo różnicę między crawlem bez JavaScriptu i z nim. Skąd się bierze, widać dopiero w szablonie albo w ustawieniach serwera, a żeby to ustalić, potrzebna jest osoba, która zna techniczną stronę sklepu albo ma dostęp do kodu i serwera.

Zmiany w kodzie wdraża programista. Kodu sklepu w audytach sam nie zmieniam. Piszę zadania dla programisty albo agencji obsługującej sklep, omawiam je z osobami, które będą je wdrażać, a jeśli się tak umówimy, po wdrożeniu sprawdzam, czy poprawki działają tak, jak miały.

Kto sprawdza który punkt checklisty

Sprawdzisz sam Z crawlerem Wymaga specjalisty
Raport Strony: co jest poza indeksem Crawl bez JavaScriptu i z JavaScriptem Filtry: zwykłe linki czy pola formularza
Sprawdzanie adresu URL: wersja z indeksu i test na żywo Adresy, które tworzą filtry Kod odpowiedzi dla pustych kombinacji filtrów
Kanibalizacja w raporcie Skuteczność Canonical stron paginacji Lista produktów: powstaje na serwerze czy w przeglądarce
Tytuły, okruszki i teksty ALT na kilku szablonach Linki wewnętrzne do adresów kanonicznych, nie do duplikatów Stan i kolejność noindex oraz blokad w robots.txt
Puste i kopiowane opisy Osobne adresy wariantów produktów Poprawność danych strukturalnych w szablonie
Raporty Zakupy i raporty elementów rozszerzonych Powtórzone tytuły w całym katalogu
Core Web Vitals i PageSpeed Insights Ścieżka linków od menu do produktu
Ruch i przychód z wyników organicznych w GA4 Produkty z mapy witryny bez linku z kategorii

Jak sprawdzić w Search Console, czy Google widzi kategorie i produkty?

Na start wystarczą dwa miejsca w Search Console: raport Strony, w którym widać, co jest w indeksie, a co poza nim, oraz Sprawdzanie adresu URL dla kilku wybranych kategorii i kart produktów. Jeśli sklepu nie ma jeszcze w Search Console, zacznij od dodania strony do Google. Oba narzędzia się uzupełniają: raport Strony pokazuje cały serwis zbiorczo i podpowiada, gdzie szukać, a Sprawdzanie adresu URL mówi, co Google zobaczył na jednej, konkretnej stronie.

Co pokazuje raport Strony?

Dużo stron poza indeksem w sklepie nie musi oznaczać kłopotu. Google pisze wprost, że brak indeksacji części stron jest normalny, bo nie indeksuje m.in. duplikatów i wersji strony z różnymi filtrami (pomoc Search Console o raporcie indeksowania stron). Ważniejsze od samej liczby jest to, czy wśród stron poza indeksem nie ma kategorii i produktów, które mają być w Google.

Przy dużym katalogu przyda się mapa witryny. Pomaga Google odkrywać adresy, a na dużym serwisie trudniej zadbać, żeby do każdej strony prowadził choć jeden link z innej strony. Google zastrzega jednak, że mapa witryny nie gwarantuje crawlowania ani indeksacji wszystkich adresów, które się w niej znalazły.

Czym różni się wersja z indeksu od testu na żywo?

Sprawdzanie adresu URL pokazuje informacje o zaindeksowanej wersji strony i pozwala przetestować, czy adres może zostać zaindeksowany. Domyślny wynik pochodzi z ostatnio zaindeksowanej wersji, nie z tej, którą sklep pokazuje dziś – po zmianie w szablonie uruchom więc test na żywo. Adres kanoniczny wybrany przez Google (pole „Google-selected canonical”) widać tylko w danych z indeksu; test na żywo go nie przewidzi.

Przy kategoriach najwięcej powie zrzut renderowanej strony oraz lista wczytanych zasobów i wynik JavaScriptu, czyli to, co Google zobaczył po uruchomieniu skryptów.

Czy Google widzi listę produktów ładowaną JavaScriptem?

Sprawdzisz to, zestawiając dwa wyniki: Sprawdzanie adresu URL dla wybranej kategorii i crawl tej kategorii bez renderowania JavaScriptu oraz z renderowaniem. Jeśli lista produktów pojawia się dopiero w crawlu z JavaScriptem, a zrzut w Search Console pokazuje kategorię bez produktów, masz punkt do zgłoszenia programiście.

Taki przypadek spotykałem w sklepach, które audytowałem: lista produktów w kategorii ładowała się JavaScriptem, którego Google nie renderował. Rozpoznałem to właśnie Sprawdzaniem adresu URL w Search Console i porównaniem crawla bez JavaScriptu i z nim. Test wyników z elementami rozszerzonymi również nie widział na takim listingu linków wewnętrznych do produktów. Efekt, który widziałem: Google oglądał kategorie bez widocznej treści, czyli bez listy produktów. Skutku dla ruchu, pozycji ani indeksacji produktów nie mierzyłem, więc nie będę go tu zgadywał.

Dlaczego to ryzyko? Google zwykle może przejść po linku tylko wtedy, gdy jest to element <a> z atrybutem href (dokumentacja Google o linkach, po których da się przejść). Googlebot szuka kolejnych adresów właśnie w atrybutach href linków w pobranej odpowiedzi serwera. Gdy lista produktów powstaje dopiero po uruchomieniu skryptu, a Google tego skryptu nie wyrenderuje, robot nie zobaczy z kategorii linków do produktów. Dlatego w nawigacji sklepu Google zaleca linki <a href> zamiast zdarzeń JavaScript przypiętych do innych elementów strony.

Google nadal nazywa renderowanie po stronie serwera albo prerendering dobrym pomysłem: strona działa szybciej dla użytkowników i robotów, a do tego nie każdy bot uruchamia JavaScript.

Jak to sprawdzić krok po kroku? Wybierz kategorię, w której lista produktów ładuje się po otwarciu strony, i uruchom dla niej w Sprawdzaniu adresu URL test na żywo. Obejrzyj zrzut renderowanej strony i kod po uruchomieniu skryptów: czy jest w nich lista produktów i czy prowadzą z niej linki do kart produktów. Potem przecrawluj tę samą kategorię dwa razy, bez renderowania JavaScriptu i z renderowaniem, i porównaj, ile linków do produktów crawler znalazł w każdym przebiegu. Duża różnica między przebiegami oznacza, że linki do produktów powstają dopiero w skrypcie.

Jeśli sprawdzasz listing w Teście wyników z elementami rozszerzonymi, pamiętaj o dwóch rzeczach. Eksplorator kodu w teście pokazuje kod po wyrenderowaniu strony, więc widać w nim, czy linki do produktów w ogóle powstały. Przy zasobach, których nie udało się załadować, wynik może się trochę różnić między kolejnymi uruchomieniami. Z tego powodu nie opieram się na jednym narzędziu i zestawiam trzy wyniki: Sprawdzanie adresu URL, test i crawl.

Poprawkę robi programista. Przekaż mu, co pokazało Sprawdzanie adresu URL i crawl, a wybór rozwiązania, np. renderowania listy po stronie serwera, zostaw jemu. To, czy kategoria linkuje do wszystkich produktów, sprawdzasz osobno – o tym w części o kategoriach.

Jak filtry mnożą adresy w sklepie?

Każda opcja filtra zrobiona jako zwykły link <a href> daje robotowi nowy adres do odkrycia, a każda kolejna kombinacja – następne. Filtr zrobiony jako kontrolka formularza, np. checkbox, zawęża listę produktów, ale nowych linków nie tworzy. Indeksowane filtry i warianty należą do problemów, które w audytowanych sklepach znajduję często.

Najlepiej widać to na przykładzie dużego sklepu internetowego, który audytowałem. Jedna, osobna sekcja sklepu miała filtry, w których każda opcja była zwykłym linkiem HTML. Po wybraniu jednej opcji pojawiały się linki do kolejnych kombinacji, także bezsensownych, np. z dwiema wartościami tego samego filtra naraz. Robot mógł więc schodzić coraz głębiej, po adresach typu /katalog/cecha-a/wartosc-1/cecha-b/wartosc-2/.

Efekt: ponad 100 tys. indeksowalnych adresów tej sekcji z tym samym H1 i bardzo podobnymi metadanymi. W mapach witryny sklep miał łącznie ok. 260 tys. adresów, z czego ponad połowa była nieindeksowalna. Część błędów serwera 5xx widocznych w Search Console dotyczyła właśnie długich filtrowanych adresów tej sekcji.

W tym samym sklepie filtry w kategoriach działały inaczej: były zrobione jako checkboxy, które zawężają listę, ale nie mnożą linków wewnętrznych. O różnicy między dwiema częściami jednego sklepu decydował sposób zbudowania filtra. Jeden przypadek nie znaczy, że każdy sklep ma ten problem, ale podpowiada, co sprawdzić: crawl pokaże, ile adresów tworzą filtry, a czy ich opcje są linkami <a href>, czy polami formularza, widać w HTML szablonu.

W dokumentacji nawigacji fasetowej Google podaje kilka zasad dla adresów filtrów (nawigacja fasetowa w dokumentacji Google):

  • kombinacja filtrów bez wyników, z powtórzonymi albo bezsensownymi filtrami powinna zwracać kod 404,
  • jeśli filtry są w ścieżce adresu i mają być crawlowane oraz indeksowane, ich kolejność ma być zawsze ta sama, bez powtórzeń,
  • canonical i nofollow są dla adresów filtrów zwykle mniej skuteczne w dłuższym okresie niż blokada crawlowania,
  • nofollow działa tylko wtedy, gdy ma go każdy link prowadzący do danego adresu filtra.

Ile z tego zmienisz sam, zależy od platformy i szablonu sklepu. O tym, co ustawisz w sklepie w abonamencie, a co w oprogramowaniu open source, piszę we wpisie o wyborze platformy sklepu z myślą o SEO.

Co zrobić z adresami filtrów, które są już w indeksie?

Najpierw noindex. Blokadę crawlowania w robots.txt rozważ dopiero wtedy, gdy Search Console potwierdzi, że adresy wypadły z indeksu. To opcja, nie obowiązkowy krok.

Ta kolejność dotyczy adresów, które już są w indeksie, i wynika z dwóch zasad Google. Noindex działa tylko na adresie, który nie jest zablokowany w robots.txt – jeśli jest, robot nie zobaczy reguły noindex i strona może dalej być w wynikach. Do tego robots.txt nie służy do wybierania wersji kanonicznej, a adres zablokowany w robots.txt Google może zaindeksować bez jego treści.

Inaczej jest z filtrami, które nigdy nie miały być w Google i nie trafiły do indeksu. Dla nich Google dopuszcza blokadę crawlowania w robots.txt od razu i zauważa, że często nie ma powodu, by roboty przechodziły po przefiltrowanych listach, bo zużywa to zasoby serwera. Warianty tej samej listy, czyli filtry i sortowanie, Google pozwala też wyłączyć z indeksu znacznikiem noindex albo ograniczyć ich crawlowanie w robots.txt.

W sklepie z poprzedniej sekcji zarekomendowałem taką kolejność:

  1. Przebudować filtry sekcji na wzorzec z kategorii, czyli bez linku <a href> dla każdej opcji.
  2. Ręcznie wybrać nieliczne adresy filtrów, które warto utrzymać jako strony docelowe.
  3. Resztę kombinacji oznaczyć noindex.
  4. Rozważyć blokadę crawlowania w robots.txt – dopiero po potwierdzeniu w Search Console, że adresy wypadły z indeksu.

Dwie kolejne rekomendacje z tego audytu dotyczyły treści. Zaleciłem, żeby nie ratować kombinacji filtrów pisaniem dla nich unikalnych tytułów i opisów, a tematy z ruchem, które pojawiły się w filtrach, przenieść do poradników.

Odradzam też ustawianie noindexu i blokad hurtem przy samodzielnym audycie albo zaraz po nim. Zablokowany adres nie pokaże robotowi noindexu, więc blokada ustawiona za wcześnie może zostawić w indeksie adresy, które miały z niego wypaść, i to bez ich treści.

Jak sprawdzić paginację, warianty produktów i duplikaty adresów?

Każda strona paginacji powinna mieć własny adres kanoniczny – pierwsza strona nie jest canonical dla kolejnych. Znaczników rel=next i rel=prev Google już nie używa do łączenia stron paginacji (paginacja w dokumentacji Google dla sklepów). Tytuły i opisy stron w jednej sekwencji paginacji mogą być takie same, więc nie traktuj ich powtórzeń w crawlu jako błędu. W crawlu zwróć za to uwagę, czy strony 2, 3 i kolejne nie wskazują jako canonical strony pierwszej.

W poradnikach audytu wciąż można spotkać zalecenia dotyczące rel=next/prev i ustawiania parametrów w narzędziu Parametry URL w Search Console. Google ogłosił wycofanie tego narzędzia w 2022 r. i napisał, że jego roboty same uczą się obsługi parametrów. Swoją checklistę porównuj więc z aktualną dokumentacją Google.

Każdy wariant produktu powinien mieć osobny adres URL, w ścieżce albo jako parametr. Dane strukturalne wariantów pomagają Google zrozumieć, które produkty są wariantami tego samego produktu.

Przy duplikatach adresów pilnuj trzech rzeczy:

  • w linkach wewnętrznych wskazuj adres kanoniczny, nie duplikat,
  • nie używaj noindex do wybierania strony kanonicznej w obrębie sklepu, bo noindex całkiem usuwa stronę z wyszukiwarki – Google preferuje tu rel=canonical,
  • jeśli sklep renderuje strony w przeglądarce, canonical najlepiej podać w źródłowym HTML i nie zmieniać go JavaScriptem.

Do tej części checklisty należy też kanibalizacja – termin branżowy (Google go nie używa) na sytuację, w której na to samo zapytanie pokazuje się kilka podobnych stron sklepu. Sprawdzisz ją w raporcie Skuteczność w Search Console: domyślnie pokazuje kliknięcia i wyświetlenia z ostatnich 3 miesięcy i pozwala grupować dane według zapytań i stron. Gdy przy jednym zapytaniu widzisz kilka podobnych adresów, oceń, czy to duplikaty albo bardzo podobne strony. Dla takich stron możesz wskazać Google jeden preferowany adres kanoniczny, co skupia sygnały, np. linki, na jednym adresie. Kilka stron na jedno zapytanie nie zawsze jest błędem.

Czy kategorie prowadzą Google do wszystkich produktów?

Sprawdź, czy z menu da się samymi linkami dojść do kategorii, podkategorii i każdego produktu, który ma być w indeksie. Google opisuje to jako ścieżkę: linki z menu do kategorii, z kategorii do podkategorii i z podkategorii do wszystkich produktów (struktura sklepu w dokumentacji Google). Struktura kategorii to jeden z częstszych kłopotów w sklepach, które sprawdzam.

Jeśli strona kategorii nie linkuje bezpośrednio do wszystkich swoich produktów, Googlebot może części z nich nie znaleźć samym crawlowaniem. Dlatego Google zdecydowanie zaleca linkowanie do wszystkich produktów, które mają być w indeksie. W crawlu poszukaj więc produktów, do których nie prowadzi żaden link z kategorii. Jeśli produkt jest w mapie witryny, a crawl od menu do niego nie dociera, potraktuj to jako punkt do sprawdzenia.

Tej ścieżki nie zastąpią dwie rzeczy. Pierwsza to wyszukiwarka wewnętrzna: Googlebot zwykle nie wpisuje zapytań w pole wyszukiwania sklepu podczas crawlowania, więc produkt, do którego klient dojdzie tylko przez wyszukiwarkę, dla robota może pozostać niewidoczny. Druga to struktura adresów URL: Google zwykle nie wyprowadza struktury serwisu z budowy adresów, analizuje powiązania, czyli linki między stronami.

Ważne kategorie i bestsellery linkuj ze strony głównej albo z innych treści, np. z wpisów na blogu. Google podaje ogólną regułę: im więcej linków wewnętrznych prowadzi do strony, tym wyższa jej względna ważność w serwisie.

Przy okazji sprawdź okruszki (breadcrumbs). Pokazują pozycję strony w hierarchii sklepu i pomagają przechodzić po nim poziom po poziomie. Google przy nawigacji zaleca też dane strukturalne, a oznaczenia BreadcrumbList wykorzystuje do kategoryzowania informacji w wynikach wyszukiwania. Zajrzyj, czy kategoria i karta produktu je mają; jeśli nie, dopisz to do listy zadań.

Ścieżkę przejdź najpierw ręcznie: przeklikaj się od menu do kilku produktów w różnych kategoriach, a potem porównaj to z crawlem, który pokaże ścieżkę linków od menu do produktu w całym katalogu.

Jak sprawdzić tytuły, opisy meta i teksty ALT w sklepie?

Google zaleca, żeby każda strona miała tytuł w elemencie <title>, opisowy i zwięzły. W sklepie sprawdzasz przede wszystkim szablon, który te tytuły tworzy. Google jako zły przykład podaje sklep, w którym każda strona ma tytuł „Tanie produkty na sprzedaż” (ang. „Cheap products for sale”) – wtedy użytkownik nie odróżni jednej strony od drugiej (dokumentacja Google o tytułach w wynikach).

Otwórz po kilka adresów z każdego szablonu – kategorii, filtra i karty produktu – i porównaj tytuły. Powtórzenia w całym katalogu wyłapie crawler.

Google odradza powtarzalne, szablonowe tytuły, w tym długie tytuły różniące się tylko jednym elementem, i upychanie w nich słów kluczowych. Pamiętaj, że Google sam ustala tytuł wyniku z kilku źródeł, a element <title> wyraża Twoją preferencję.

Opis wyniku Google tworzy głównie z treści strony, a meta description bierze czasem, gdy może lepiej opisać stronę. Identyczne albo podobne opisy meta na wszystkich stronach nie pomagają. Jeśli brakuje czasu, Google radzi przygotować je przynajmniej dla najważniejszych adresów, takich jak strona główna i popularne strony. W dużym serwisie opartym na bazie danych Google zachęca do generowania opisów meta programowo z danych konkretnej strony, o ile są czytelne i zróżnicowane. To dotyczy opisów meta – opisami produktów zajmuję się w następnej sekcji. W sklepie z filtrami, od którego zacząłem, adresy filtrów miały ten sam H1 i bardzo podobne metadane, czyli szablon powtórzył jeden błąd w całej sekcji.

Na kartach produktów sprawdź też teksty ALT zdjęć, znów na kilku adresach z szablonu. Według Google tekst alternatywny to najważniejszy atrybut opisujący obraz. Pomaga też osobom, które nie widzą obrazów, a Google używa go razem z analizą obrazu i treścią strony. ALT ma być treściwy i pasować do kontekstu strony – upychanie w nim słów kluczowych pogarsza odbiór i może sprawić, że strona zostanie uznana za spam. Gdy zdjęcie jest linkiem, jego ALT działa jak tekst kotwicy.

Do zgłoszenia zmian w szablonie dołącz po kilka przykładowych adresów z każdego szablonu i listę powtórzonych tytułów z crawla.

Czy puste opisy można masowo uzupełnić przez AI?

Przed masowym uzupełnianiem opisów przez AI przestrzegam. Masowo generowane opisy wychodzą powtarzalne i puste, a w parametrach produktów pojawiają się w nich błędy, więc parametry w każdym takim opisie trzeba porównać z danymi produktu. Do tego dochodzi ryzyko naruszenia wytycznych Google.

Pokusę rozumiem, bo w sklepach, które audytuję, puste albo kopiowane opisy trafiają się często. Liczby z badań dotyczą tylko jednego rodzaju opisów. Według analiz agencji FEB z lat 2023–2026 (190 stron, w tym 136 sklepów; to strony, które trafiły do agencji, więc próba jest przechylona w stronę firm z problemami i nie jest reprezentatywna) 66% stron nie miało opisów kategorii albo miało za krótkie, a w samych sklepach – 87%. Nie wynika z tego ani to, ile sklepów ma puste opisy produktów, ani to, czy opisy z AI cokolwiek by tu zmieniły.

Zasada Google dotyczy celu i braku wartości, nie samego użycia AI. Nadużyciem skali treści Google nazywa generowanie wielu stron głównie po to, żeby manipulować rankingiem zamiast pomagać użytkownikom, niezależnie od tego, jak te strony powstały (zasady Google dotyczące spamu). Jako przykład podaje użycie narzędzi AI do generowania wielu stron bez wartości dodanej dla użytkowników.

W poradach o treściach tworzonych z AI Google pisze, że takie generowanie „może” naruszać zasadę o nadużyciu skali treści. Przypomina też, że wyniki AI mogą zawierać nieścisłości, więc trzeba je ręcznie sprawdzać. Jeśli używasz AI przy opisach, sprawdź każdy tekst ręcznie przed publikacją.

Osobna sprawa to Merchant Center, czyli plik danych produktowych, nie strona sklepu: tam tytuły i opisy produktów wygenerowane przez AI trzeba podać osobno i oznaczyć jako wygenerowane przez AI.

Które raporty Search Console i GA4 przydadzą się sklepowi?

Poza raportem Strony sklepowi przydadzą się w Search Console sekcja Zakupy (raporty Merchant listings i Merchant opportunities), raporty wyników z elementami rozszerzonymi i raport Core Web Vitals, a poza Search Console – raport Pozyskanie ruchu w GA4. Każdy z nich traktuj jako punkt wyjścia do sprawdzenia, a nie werdykt. Samemu wynikowi narzędzia nie ufam, bo Sprawdzanie adresu URL domyślnie pokazuje wersję z indeksu, a raporty elementów rozszerzonych – tylko próbkę.

Co pokażą raporty Zakupy i raporty elementów rozszerzonych?

Dane strukturalne produktu mają dwie klasy: product snippet dla stron, na których nie da się bezpośrednio kupić produktu, i merchant listing dla stron, na których klient kupuje. Raport Merchant listings dotyczy właśnie ofert, a Google zaznacza, że takie oferty zawsze zawierają cenę.

Raport Merchant opportunities pokazuje rekomendacje, jak poprawić wygląd sklepu w Google, ale pojawia się tylko w kwalifikujących się sklepach z towarami fizycznymi. Jego brak sam w sobie nie oznacza więc błędu.

Raporty wyników z elementami rozszerzonymi pokazują próbkę wykrytych elementów, nie pełną listę. Adres, którego w raporcie nie ma, sprawdzisz Sprawdzaniem adresu URL.

Jak sprawdzić szybkość w raporcie Core Web Vitals?

Raport Core Web Vitals pokazuje, jak działają strony, na podstawie danych od realnych użytkowników: trzy wskaźniki (LCP, INP i CLS) w grupach podobnych adresów (pomoc Search Console o raporcie Core Web Vitals). Obejmuje tylko zaindeksowane adresy i nie jest pełną listą – adresy bez wystarczającej ilości danych są pomijane. Pojedynczy adres przetestujesz na żywo w PageSpeed Insights albo Lighthouse.

Core Web Vitals są używane przez systemy rankingowe Google, ale dobry wynik w raporcie nie gwarantuje najwyższych pozycji. Google pisze też, że dążenie do idealnego wyniku tylko z powodów SEO może nie być najlepszym wykorzystaniem czasu. Przy zgłaszaniu kłopotów z szybkością przyda się grupa adresów z raportu i wynik testu jednego z nich w PageSpeed Insights.

Jak odczytać w GA4 ruch i sprzedaż z wyników organicznych?

W GA4 czytasz gotowe raporty, bez zmian w konfiguracji. W raporcie „Pozyskanie ruchu” sesje są domyślnie pogrupowane według kanałów (pomoc Google Analytics o raporcie Pozyskanie ruchu). Organic Search to wejścia z bezpłatnych linków w wynikach wyszukiwania, w tym z AI Overviews i trybu AI Google. Organic Shopping to osobny kanał bezpłatnych wejść z serwisów zakupowych. Sam ruch z Google odfiltrujesz, wpisując w wyszukiwarkę raportu „google / organic”.

Obok sesji raport pokazuje metryki „Kluczowe zdarzenia” i przychód, więc widać też zakupy z wyników organicznych – o ile śledzenie jest w sklepie skonfigurowane (konfiguracji ten wpis nie obejmuje). Jeśli Search Console jest połączone z GA4, dostaniesz też raporty zapytań i stron docelowych z wyników organicznych, z danymi z maksymalnie 16 miesięcy. Samo połączenie usług i opublikowanie zbioru tych raportów (domyślnie jest nieopublikowany) to już zmiana w ustawieniach, zwykle po stronie osoby z dostępem administratora. Reszta to odczyt.

Pytania właścicieli sklepów przed audytem

Kto przeprowadza audyt w firmie?

To zależy od kontroli. Search Console i GA4 przejrzy sam właściciel albo osoba, która prowadzi sklep, a część kontroli wymaga crawlera albo specjalisty z dostępem do kodu i ustawień serwera. Zmiany w kodzie wdraża potem programista. Jeśli audyt robię ja, piszę dla niego zadania.

Ile sklepów robi SEO samodzielnie, a ile z agencją albo freelancerem? Nie znalazłem źródła, które podawałoby taki podział dla sklepów. Jest za to badanie o samych specjalistach: w badaniu WhitePress z 2023 r. wśród ok. 1 500 specjalistów SEO w Europie 35% pracowało w agencji, 33% jako freelancerzy, a 31% in-house – to dane o specjalistach, nie o sklepach.

Co sprawdza audyt w sklepie?

Przede wszystkim to, czy Google widzi i indeksuje kategorie i produkty, czy renderuje listy produktów ładowane JavaScriptem, ile adresów tworzą filtry, jak obsłużone są paginacja, warianty produktów i duplikaty adresów, czy kategorie linkują do wszystkich produktów, jak wyglądają tytuły, opisy meta i teksty ALT, w jakim stanie są opisy oraz co pokazują raporty Search Console i GA4.

Według analiz agencji FEB z lat 2023–2026 (190 stron, w tym 136 sklepów; to strony, które trafiły do agencji, więc próba jest przechylona w stronę firm z problemami i nie jest reprezentatywna) jedna strona miała średnio 10,6 różnych typów problemów, a mediana wynosiła 10. To wynik liczony dla wszystkich 190 stron, nie tylko dla sklepów.

W raporcie z audytu rozdzielam dwie listy: błędy, które trzeba poprawić, i hipotezy, które wymagają jeszcze sprawdzenia.

Kiedy sama checklista przestaje wystarczać?

W mojej praktyce są trzy takie sytuacje: duży katalog, spadek po zmianie i problem, który leży w kodzie. Za duży uznaję katalog od ok. 1 000 produktów – to próg orientacyjny z mojej pracy, nie reguła Google. Przy takiej skali ręczny przegląd kilku adresów z każdego szablonu nie pokaże całego katalogu, a problem w kodzie checklista pozwoli najwyżej zauważyć.

Pełny audyt dokłada to, czego checklista nie zrobi: patrzy na crawl sklepu razem z danymi z Search Console i ocenia treść kategorii, a każdy wniosek ma podane źródło. Nie obiecuję po nim pozycji, zapytań od klientów ani sprzedaży. Dostajesz listę problemów z dowodami i zadania, które programista może wdrożyć.

Jeśli Twój sklep jest w jednej z tych trzech sytuacji albo checklista dała wyniki, których nie umiesz ocenić, zajrzyj do opisu audytu SEO sklepu internetowego. Notatki z checklisty przydadzą się na start rozmowy.

Czytaj dalej

Więcej z praktyki

Porozmawiajmy o Twojej stronie

Pokaż stronę,
a sprawdzę, gdzie zacząć

Napisz o swoim projekcie